آزادارمکی، تقی (1393). جامعهشناسی خانواده ایرانی، تهران: سمت.
آیتاللهی، حبیبالله(1381). مبانی رنگ و کاربرد آن، تهران: سمت.
اخوت، احمد(1392). دستور زبان داستان، اصفهان: فردا.
اسدی، سعید و فربد، فرهنگ(1388). «نشانهشناسی نام شخصیتهای نمایشی در نمایشنامۀ مرگ فروشنده»، نشریۀ هنرهای زیبا، 39، 23-13.
پاینده، حسین(1397). نظریه و نقد ادبی: درسنامهای میان رشتهای، جلد اول، تهران: سمت.
تامسون، جیمز ماتسن(1392). نظریههای هنری قرن بیستم، ترجمۀ داود طبایی، تهران: افکار.
چتمن، سیمور(1390). داستان و گفتمان، ترجمۀ راضیه سادات میرخندان، قم: مرکز پژوهشهای اسلامی صدا و سیما.
خسروپناه، محمدحسین(1381). هدفها و مبارزۀ زن ایرانی از انقلاب مشروطه تا سلطنت پهلوی، تهران: پیام امروز.
رایان، مایکل(1395). درآمدی بر نقد: ادبیات/فیلم/ فرهنگ، ترجمۀ سارا کاظمی منش، تهران: آوند دانش.
ریمون کنان، شلومیت(1387). روایتداستانی: بوطیقای معاصر، ترجمۀ ابوالفضل حری، تهران: نیلوفر.
ژوو، ونسان(1394). بوطیقای رمان. ترجمه نصرت حجازی، تهران: علمی و فرهنگی.
ساروخانی، باقر(1391). مقدمهای بر جامعهشناسی خانواده، تهران: سروش.
ساعدی، سلما(1394). «تحلیل رمان سهم من از دیدگاه فمینیستی»، زبان و ادب پارسی، 7(25)، 91-67.
سرلو، خوان ادوارد(1389). فرهنگ نمادها، ترجمۀ مهرانگیز اوحدی، تهران: دستان.
سلدن، رامان، ویدوسون، پیتر(1397). راهنمای نظریۀ ادبی معاصر، ترجمه عباس مخبر، تهران: بان.
صالحی، پیمان و شاهپسندی، شادی(1400). «عنصر شخصیت در رمانهای رجال فی الشّمس اثر غسّان کنفانی و خشم و هیاهو اثر ولیام فاکنر(با تکیه بر نظریۀ فلیپ هامون)»، کاوشنامه ادبیات تطبیقی، 11(2)، 139-113.
صمیمی، سعیده و همکاران(1400). «واکاوی سبک زندگی شخصیتهای رمان سهم من بر اساس نظریه آدفرد آدلر»، زبان و ادبیات فارسی، 12(25)، 98-73.
صنیعی، پرینوش(1382). سهم من، تهران: روزبهان.
عامری، محمدعلی و همکاران(1395). «نشانهشناسی شخصیت فرعون در قرآن کریم»، پژوهشهای ادبی-قرآنی، 4(2)، 165-143.
عبدی، عباس(1393). مقدّمهای بر پژوهش جامعهشناسی خانواده در ایران، تهران: نی.
عبدی، مالک و نظریپور، رقیه(1398). «نمایهسازی تصویر رنجمندی زنان در دو رمان سهم من از پرینوش صنیعی و بنات الریاض اثر رجاء عبدالله الصانع»، کاوشنامۀ ادبیات تطبیقی، 9(3)، 102-81.
فاتحی،سیدحسن و همکاران(1395). «بررسی عنصر شخصیت در رمان خالتی صفیه و الدیر اثر بهاء طاهر(با تکیه بر نظریۀ فلیپ هامون)»، نقد ادبی معاصر عربی، 6(13)، 99-77.
گیرو، پییر(1383). نشانهشناسی، ترجمۀ محمد نبوی، تهران: آگاه.
لاج، دیوید(1391). هنر داستان نویسی: با نمونههایی از متنهای کلاسیک و مدرن، ترجمۀ رضا رضایی، تهران: نشر نی.
محمدی مزینانی، مریم و همکاران(1401).«تحلیل شخصیت در رمان پرستوهای کابل اثر یاسمینا خضرا بر مبنای نظریۀ نشانهشناسی فلیپ هامون»، مطالعات زبان فرانسه، 13(2)، 78-65.
مندنیپور، شهریار(1395). کتاب ارواح شهرزاد: سازهها، شگردها و فرمهای داستان نو، تهران: ققنوس.
مهتدی، حسین(1402).«نشانهشناسی شخصیت پیامبر(ص) در نسخۀ خطی مولودالنبی ترجمۀ محمدباقر خشتی بر مبنای نظریۀ فلیپ هامون در پیوند با فصیلتهای قرآنی»، فنون ادبی، 15(3)، 22-1.
هارتمن، تیلور(1386). روانشناسی رنگ شخصیت، ترجمل جلیلالله فاروقی و سعیده مطلومیا مشهد: نینگار.
هامون، فلیپ(1990). سیمیولوجیه الشخصیات الروائیه، ترجمۀ سعید بنکراد، المغرب: درالکلام.
یان، مانفرد(1397). روایتشناسی: مبانی نظریۀ روایت، ترجمۀ محمد راغب، تهران: ققنوس.
Hamon, P. (1990). The semiology of al-Shayat al-Rawaiya. Translated by: S.Bankrad. Rabat Maghreb: Dar al-Kalam.
Hamon, Ph. (1982). “Pour un statut sémiologique du personnage”. Poétique, No. 50, pp. 115-129.
Lavater, J. C. (1869). Physiognomy; or, The Corresponding Analogy Between the Conformation of the Features and the Ruling Passions of the Mind. William Tegg.
)