راوندی، مرتضی(1393). تاریخ اجتماعی ایران، ج 3. تهران: امیرکبیر.
زرینکوب، عبدالحسین(1402). تاریخ مردم ایران، تهران: امیرکبیر.
عبید زاکانی، عبیدالله(1400). کلیات عبید زاکانی، تصحیح و تحقیق و شرح و ترجمۀ حکایات عربی: پرویز اتابکی، تهران: زوار.
فرهمندفر، مسعود و شاکری، عبدالرسول(1398). «رویکردهای نوین در تاریخ ادبیاتنگاری». تاریخ ادبیات، 12(2)، 195-215.
فوکو، میشل(1404). نظم گفتار. ترجمۀ باقر پرهام، تهران: سپهر خرد.
فوکو، میشل (1393). اراده به دانستن(تاریخ جنسیت)، ج1. ترجمۀ نیکو سرخوش و افشین جهاندیده، تهران: نی.
قاسمی، سعیده، ایرانزاده، نعمتالله و حسنزادۀ نیری، محمدحسن(1400). «صداهای خاموش در کشمکشهای گفتمانی سدۀ هفتم»، نظریه و نقد ادبی، 6(1)، 29-5.
کشاورز بیضایی، محمد(1399). «بازتولید گفتمان نهادها و گروههای اجتماعی شیراز قرن هشتم در دیوان حافظ شیرازی»، تحقیقات تاریخ اجتماعی، 10(2)، 167-145.
کشاورز بیضایی، محمد (1401). «تبادل تعامل و بازتولید گفتمانهای سیاسی قرن هشتم هجری در دیوان حافظ شیرازی»، مطالعات ایرانی، 21(41)، 494-467.
گرینبلت، استیون(1404). جهان چگونه مدرن شد، ترجمۀ مهدی نصراللهزاده، تهران: بیدگل.
مورگان، دیوید(1373). ایران در قرون وسطی، ترجمۀ عباس مخبر، تهران: طرح نو.
میرزابابازادۀ فومشی، بهنام و خجستهپور، آدینه(1392). «ابهامزدایی از نقد نوپای تاریخگرایی نو»، نقد ادبی معاصر، 6(22)، 142-115.
میرزابابازادۀ فومشی، بهنام و خجستهپور، آدینه (1394). «خوانش متفاوت متون کلاسیک فارسی در پرتو تاریخگرایی نو»، متنپژوهی ادبی، 63، 180-161.
نجومیان، امیرعلی(1396). «تاریخ، زبان و روایت». خردنامه، 7(18)، 82-59.
Greenblatt, S(2024). Renaissance Self-Fashioning: from more to Shakespeare. University of Chicago press
Veeser, H. Aram(ed)(1994). The New Historicism. First Edition. New York: Routledge.
)